minime1
گاهی اوقات شخصی از خانه ای می رود.
گاهی اوقات شخصی از خانه ی خودش می رود.
کسی او را بیرون نمی کند.
ولی او بیرون می رود.
چرا که دوست ندارد بیش از این سرزنش شود.
دوست دارد کشف کند.
و کسانی را که می خواهد دوست بدارد.
گاهی در خانه خوشحالید.
و گاهی زمان آن است که از خانه بگریزید...
این مرد می رود.
می رود...
می رود...
می رود...
ای کاش پیش من می آمد تا لحظاتی را به صحبت بگذرانیم.
به صحبت های دلپذیر...
_______________________________________________________________________________________________
minime 2
مردی از خونه فرار کرده....
زنش باهاش خدافظی می کنه....
همه می دونن زنش تا صبح گریه می کنه....البته همه می دونن هنوز عصره...
پس زن شامشو بخوره تا صبح گریه می کنه.....
این دو مینیمال برای همین تصویره............و با دوفضای متفاوت...
هر شخصی که تصویر را می بینه(مرد و زنش) می تونه به نوبه ی خودش چیزی به اینا اضافه یا کم کنه یا چیزی کاملا جدید بنویسه...من خیلی دوست دارم داستان ها یا شعرهای شما راجع به این آقا که اسمش Alberti kubelik(با rafael kubelik آهنگساز سوییسی اشتباه نشه!)هست رو بخونم....
راجع به تصویر هم باید بگم که این کار قسمتی از کار منه....کل کار در اینجا بدن آقا حذف شده.
